Joris, Annelot en hun zoontje Félipe wonen op dit moment in een appartement in de geliefde Vruchtenbuurt in Den Haag. Het jonge gezin heeft zich ingeschreven voor woning 1 in dit bijzondere project. In dit interview vertellen Joris en Annelot waarom zij gaan wonen in de Pauluskerk en hoe zij het ontwerpproces met de architect ervaren.
Via de moeder van Annelot. Zij was met onze zoon Félipe aan het wandelen in de duinen en raakte toen in gesprek met een oudere mevrouw. Deze mevrouw vertelde over dit unieke project. We hebben toen een kijkje genomen op de website, maar in eerste instantie hadden we niet gedacht om in deze buurt te wonen. We hadden onze zinnen gezet op de Vruchtenbuurt of Vogelwijk. We hebben ons toen wel geabonneerd op de nieuwsbrief en zo ontvingen wij ook de e-mail over de open dag. Op de open dag in september hadden wij toevallig niks gepland, dus hebben we spontaan besloten toch maar een kijkje te nemen.
Eenmaal in het pand werden we meteen heel enthousiast over de mogelijkheden die het pand biedt. We hadden in eerste instantie woningtype B op het oog, maar in gesprek met architect Matthijs wist hij ons te enthousiasmeren voor de mogelijkheden die woningtype A te bieden had. Door Matthijs zijn enthousiasme hebben we gekozen om mee te doen in dit project en uiteindelijk hebben we meteen dezelfde dag nog besloten om ons in te schrijven om onszelf te verzekeren van woning A1. Hierna zijn we eigenlijk pas verder gaan nadenken over de woning en het project en toen kwamen pas alle vragen. Maar we bleven enthousiast, een goed teken dus dat we de juiste beslissing genomen hadden.
Het meest bijzondere is dat alle woningen iets unieks van de kerk hebben. In ons huis zijn dat de kerkramen en de verhoging op de benedenverdieping van het verenigingshuis naar het altaar. En hoe bijzonder is het om überhaupt in een kerk te wonen.
Wij waren al enige tijd op zoek naar een woning in Den Haag aangezien wij in een appartement in de Vruchtenbuurt wonen en we ruimte te kort komen nu we een zoontje van een jaar hebben. Belangrijk was ook dat we genoeg slaapkamers konden creëren voor logees, omdat we veel familie en vrienden hebben uit Brabant die regelmatig langs komen. We wilden dus meer ruimte, een tuin, garage om onze oldtimer te stallen, woning vlakbij het strand en als het dan zou kunnen ook nog het liefst in een uniek, bijzonder pand. Een heel hoog eisenpakket dus en zeker voor Den Haag erg lastig.
In de Pauluskerk komen eigenlijk al onze wensen en eisen terug, alleen is het niet in de Vruchtenbuurt, maar ja je steekt de straat over en je bent in de Vruchtenbuurt. Ook de garage zit er niet bij (wel parkeerplek op eigen terrein), maar dat hebben we opgelost door een parkeerplek te huren in de parkeergarage tegenover ons huis.
We zien ons huis in de Pauluskerk ook echt niet als een appartement maar als een volwaardig huis. We hebben hier veel meer ruimte en buiten dan we elders in Den Haag zouden kunnen krijgen. Wie kan nou zeggen dat je in Den Haag 165m2 huis hebt en een tuin van 110m2 en een dakterras van 80 m2? En dat allemaal ook nog eens in een heel bijzonder pand.
Wij hebben in dit pand zo veel ruimte en we kunnen alles zo creëren zoals we willen, met een logeerkamer, speelruimte voor ons zoontje etc. We kunnen hier de komende jaren met veel plezier blijven wonen met 1 en misschien wel ooit meer kinderen. En het voelt echt niet alsof we in een appartement gaan wonen, we hebben een eigen ingang en parkeerplaats op eigen terrein. Onze woning grenst ook aan een basisschool, ideaal als Félipe straks naar school gaat! Inmiddels zijn er al een aantal gezinnen die ook overstag zijn gegaan, we hopen alleen heel erg nog op een leeftijdsgenootje voor Félipe. Er zijn nog een aantal woningen vrij die ideaal voor gezinnen zijn.
Het meest belangrijk in de woning is voor ons wel de ruimte. Naast de ruimte in de woning worden er in de fietsenkelder onder de kerk ook nog bergingen gecreëerd. Daarnaast is het erg belangrijk dat er veel licht binnenkomt. Wat we ook belangrijk vinden is dat we een grote woonkeuken konden creëren wat het hart van het huis moet worden.
Wij wilden zo veel mogelijk elementen van de kerk in ons huis terug laten komen, dus overal waar je bent moet je het idee hebben dat je in een kerk woont. Zo laten we loopglas plaatsen in de slaapkamers boven, zodat je in de keuken beneden ook de kerkramen kunt zien. Daarnaast wilden we minimaal 3 slaapkamers en een logeerkamer zodat een eventuele uitbreiding van ons gezin mogelijk is, maar ook dat we altijd genoeg ruimte hebben voor onze gasten om te blijven slapen. We willen straks namelijk veel etentjes organiseren!! Om genoeg ruimte te hebben in de badkamer hebben we het bad in onze slaapkamer geplaatst. Naast dat dit ruimte technisch handig is geeft het onze slaapkamer ook een bepaalde luxe uitstraling. Een bad was een must voor ons met een klein kindje.
Matthijs heeft ons enorm enthousiast gemaakt over onze woning en de unieke mogelijkheden. We zijn eigenlijk continu bij de eerste opzet van Matthijs gebleven en zijn hierop verder gaan borduren met hem en met de ruimtes gaan spelen. Het is heel bijzonder om je eigen huis met een architect te mogen indelen. Wij hebben de luxe dat we een bevriende architect hebben die het ook leuk vond om mee te denken, dus met 2 architecten betrokken bij onze woning moet het wel een heel bijzonder huis worden.
We kijken er naar uit om straks in een unieke woning te wonen waarbij we alles zelf hebben mogen indelen en alles nieuw is in een heel bijzonder pand. Daarnaast zien wij onszelf al helemaal zitten in de ochtend met een Haags bakkie op ons dakterras met uitzicht op de kerktoren of in onze woonkeuken met vrienden of in de tuin waar onze kleine man aan het spelen is.
Wij kunnen niet wachten tot het zo ver is. Maar ook het hele voortraject is enorm leuk om mee te maken van de ontwerpsessies met de architect tot de bijeenkomsten met de bewoners. We hebben inmiddels al met alle bewoners kennis gemaakt, een hele leuke mix van jong en oud bij elkaar wat meteen klikt omdat je samen met iets unieks bezig bent.